در پیکرم ، حکومت بیم ست و اضطراب فردا چه می شود ؟ ماییم و موج درد ، ماییم و روی زرد ماییم و داستان غم انگیز بی کسی ناگه چراغ غافله خاموش می شود و ندر شبی سیاه ، در شوره زار عمر هر یک ز ما به کوره رهی می رود غریب وز یاد روزگار فراموش می شود...

هر جای دنیا خونی ریخته می شود ، کسی دارد به باورش می نازد و آنچه می پرستند آنقدر ضد و نقیض است که خون مباح و انسان مهدور الدم می شود.آن خدای مهربان و بخشنده که نماز و روزه می خواست جای خود را به ماسکی داده که جامعه ستیزان و بیماران روانی پشتش قایم می شوند و لذت می برند.چه کردید که کشتن افتخار شد؟ ک

مرز رویاها و واقعیت کجاست ؟ *** وقتی فیلم لالالند آوازه اش دهان به دهان چرخید و جایزه ها را درو کرد ، همان موقع آلبوم صوتی آهنگ های ین فیلم موزیکال را گوش دادم اما گوش هایم به تنهایی رسالت را تمام نکرد ... فیلم خوبی بود . گاهی فکر می کنم همه ی انچه که می گویند و به تصویر می کشند را خوب می دانم حت